CEMİL MERİÇ
Yazar ve mütercim. 12 Aralık 1917'de Hatay Reyhanlı'da doğdu. Hatay
Lisesini bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe
bölümüne girdi. Öğrenimini tamamlayamadan Hatay'a döndü. Bir süre
ilkokul öğretmenliği ve nâhiye müdürlüğü, Tercüme Kaleminde reis
muâvinliği yaptı. İstanbul Üniversitesi Edebiyât Fakültesi Fransız
Dili ve Edebiyâtı bölümünü bitirdi. Elâzığ Lisesinde Fransızca
öğretmenliği yaptı (1942-45). İstanbul Üniversitesi yabancı diller
okulunda okutman olarak çalıştı (1946). 1955'te gözleri görmez oldu.
Fakat talebelerinin yardımıyla çalışmalarını ölümüne kadar sürdürdü.
1974 senesinde İstanbul Üniversitesinden emekli oldu. 13 Haziran
1987 günü İstanbul'da vefât etti.
Cemil Meriç'in ilk yazısı Hatay'da Yeni Gün Gazetesi'nde çıktı
(1928). Sonra Yirminci Asır, Yeni İnsan, Hisar, Türk Edebiyâtı, Yeni
Devir, Pınar, Doğuş ve Edebiyat dergilerinde yazılar yazdı. Cemil
Meriç, gençlik yıllarında Fransızcadan tercümeye başladı. Hanore de
Balzac ve Victor Hugo'dan yaptığı tercümelerle kuvvetli bir mütercim
olduğunu gösterdi. Batı medeniyetinin temelini araştırdı. Dil
meseleleri üzerinde önemle durdu. Dilin, bir milletin özü olduğunu
savundu. Sansüre ve anarşik edebiyâta şiddetle çattı.
Eserleri: Umrandan Uygarlığa (1974), Kırk Ambar (1983) isimli
eserleriyle iki defâ Türkiye Millî Kültür Vakfı ödülünü kazandı.
Hint Edebiyâtı, Saint Simon, İlk Sosyolog, İlk Sosyalist, Bir
Dünyânın Eşiğinde, Bu Ülke, Mağaradakiler, Bir Fâciânın Hikâyesi,
Işık Doğudan Gelir ve Kültürden İrfana başlıca eserleridir.
Aldığı ödülleri: Kırk Ambar adlı eseriyle "Türkiye Millî Kültür
Vakfı" ödülü, Ankara Yazarlar Birliği Derneğinin"Yılın Yazarı",
Kayseri Sanatçılar Derneğince, "İnceleme", Kültürden İrfana adlı
eseriyle, Türkiye Yazarlar Birliği "Yılın Fikir Eserleri" ödüllerini
aldı.
